کارتخوان‌ها، که به آن‌ها پایانه‌های فروش (POS) نیز گفته می‌شود، دستگاه‌هایی هستند که برای پردازش پرداخت‌های الکترونیکی از کارت‌های بانکی استفاده می‌شوند. تاریخچه کارتخوان‌ها به چندین دهه قبل برمی‌گردد:

1. دهه 1970: اولین کارت‌های اعتباری در این دهه معرفی شدند و در ابتدا پرداخت‌ها به صورت دستی و با استفاده از کپی‌برداری از کارت‌ها انجام می‌شد. از دستگاه‌های کپی کاغذی برای ثبت اطلاعات کارت استفاده می‌شد.

2. دهه 1980: با پیشرفت فناوری، نخستین کارتخوان‌های الکترونیکی به بازار آمدند. این دستگاه‌ها قابلیت خواندن نوار مغناطیسی کارت‌ها را داشتند و به طور گسترده در فروشگاه‌ها و رستوران‌ها مورد استفاده قرار گرفتند.

3. دهه 1990: با ظهور اینترنت و افزایش استفاده از کارت‌های اعتباری، کارتخوان‌ها بهبود یافتند و قابلیت‌های بیشتری مانند اتصال به شبکه‌های بانکی و پردازش آنلاین پرداخت‌ها را پیدا کردند.

4. سال 2000 و بعد از آن: تکنولوژی NFC (Near Field Communication) و پرداخت‌های بی‌سیم به کارتخوان‌ها اضافه شد. این امر باعث شد که مشتریان بتوانند با استفاده از گوشی‌های هوشمند و یا کارت‌های غیر تماسی، پرداخت‌های خود را به سادگی انجام دهند.

5. امروزه: کارتخوان‌ها به ابزارهای پیچیده‌تری تبدیل شده‌اند که می‌توانند انواع مختلفی از پرداخت‌ها را پردازش کنند، از جمله کارت‌های اعتباری، کارت‌های بدهی، پرداخت‌های موبایلی و حتی ارزهای دیجیتال. همچنین، امنیت این دستگاه‌ها با استفاده از فناوری‌های رمزنگاری و احراز هویت بیومتریک افزایش یافته است.

در کل، کارتخوان‌ها نقش بسیار مهمی در تسهیل تراکنش‌های مالی و بهبود تجربه خرید مشتریان ایفا می‌کنند.